Rodzaj innowacji: Mieszana (programowa, metodyczna, organizacyjna)
Zastosowanie różnych metod i technik nauczania:
Innowacja łączy elementy edukacji emocjonalno-społecznej, profilaktyki przemocy rówieśniczej oraz działań wzmacniających zdrowie psychiczne uczniów. Zawiera twórcze metody dydaktyczne, aktywności sensoryczne, działania oparte na metaforze i symbolice, a także angażujące formy ekspresji uczniowskiej. Oparta jest na pięciu modułach tematycznych.
Cele ogólne:
Projekt „Moc relacji - siła bez przemocy" ma na celu stworzenie bezpiecznego i wspierającego środowiska, w którym uczniowie uczą się:
• Budowania pozytywnych relacji – kształtowania postaw opartych na wzajemnym szacunku, empatii i życzliwości.
• Przeciwdziałania przemocy rówieśniczej – rozpoznawania sytuacji konfliktowych, konstruktywnego reagowania i wspierania innych.
• Rozwijania kompetencji społecznych i emocjonalnych – lepszego rozumienia własnych emocji, panowania nad nimi i współpracy w grupie.
• Wzmacniania zdrowia psychicznego – tworzenia poczucia bezpieczeństwa,
przynależności do grupy i pozytywnego klimatu klasy.
• Kształtowania postaw prospołecznych – gotowości do pomocy innym, podejmowania wspólnych działań i rozwijania odpowiedzialności za siebie i grupę.
Moduły tematyczne:
Październik
1. Zgrana klasa – razem lepiej!
• Tematyka: Budowanie pozytywnych relacji w grupie rówieśniczej.
• Działania: Tworzenie klasowych zasad dobrych relacji, zabawy i gry
integracyjne, odgrywanie scenek wspierających życzliwość, projektowanie symboli klasowych, ćwiczenia w rozpoznawaniu i nazywaniu pozytywnych zachowań.
Grudzień
2. Emocje pod lupą – poznaję siebie
• Tematyka: Rozpoznawanie, nazywanie i wyrażanie emocji w sposób bezpieczny.
• Działania: „Mapa emocji” – poznawanie miejsc w ciele, w których odczuwamy emocje, „Kompas potrzeb” – poszukiwanie sposobów zaspokajania potrzeb, tworzenie „Tygodniowej pogody emocji”.
Luty
3. Nie jesteś sam – pomagamy w trudnych chwilach
• Tematyka: Wspieranie innych i korzystanie z pomocy.
• Działania: Tworzenie „Siatki wsparcia” z zaznaczeniem osób i miejsc, do których można się zwrócić po pomoc, ćwiczenia z „Małym ratownikiem emocji”
– rozpoznawanie sytuacji, w których warto wesprzeć kolegę, zabawy i scenki pokazujące empatyczne reagowanie, opracowanie klasowych zasad wzajemnej pomocy.
Marzec
4. Wybieram dobrze – zdrowe nawyki każdego dnia
• Tematyka: Budowanie codziennych nawyków wspierających dobre
samopoczucie.
• Działania: „Ekspedycja po dobry nastrój” – zabawy ruchowe i logiczne wspierające energię i koncentrację, „Teleturniej: Mój dobry dzień” – quiz wiedzy
o zdrowych nawykach, burza mózgów dotycząca wyborów wspierających relacje i samopoczucie.
Kwiecień
5. Razem mamy moc – podsumowanie projektu
• Tematyka: Podsumowanie i utrwalenie umiejętności społecznych oraz relacyjnych.
• Działania: Budowanie „Miasta dobrej relacji” – symbolicznego miejsca opartego na wartościach wypracowanych w projekcie, „Kosmiczna misja – razem mamy moc” – zabawa stacjami zadaniowymi wzmacniająca poczucie wspólnoty, tworzenie klasowego motto, wręczenie odznak projektu i złożenie przyrzeczenia.
Maj
Zakończenie projektu
REALIZACJA PROJEKTU
Moduł I - Zgrana klasa – razem lepiej!
Uczniowie klas pierwszych wykonali pierwsze zadanie z projektu. W czasie zajęć wyruszyli w niezwykłą podróż do „Wesołego miasteczka relacji” – miejsca, w którym rządzą życzliwość, empatia i współpraca. W czasie tej podróży odwiedzili trzy stacje, na których coraz lepiej sie poznawali, uczyli sie współpracy, szacunku i budowania pięknych relacji.
STACJA 1: „Karuzela uprzejmości”
Na tej stacji pierwszoklasiści uczyli się rozrózniać „Zachowanie wspierające” i „Zachowanie krzywdzące”
STACJA 2: „Wieża współpracy”
Na tej stacji zadaniem uczniów, podzielonych na grupy było zbudowanie wieży z kubeczków. To ćwiczenie uczyło ich planowania, cierpliwości, współpracy i wzajemnego wsparcia.
STACJA 3: „Domek luster”
Kolejnym zadaniem uczestników zabawy było uzupełnienie kuponu życzliwości oraz biletu do ,,Wesołego miasteczka relacji”, podpisując się i wpisują zachowanie, które chcieliby zabrać ze sobą.
Podsumowaniem zajęć było ślubowanie i wklejenie pieczęci potwierdzającej, że pierwszoklasiści wiedzą jak należy zgodnie współpracować, mieć szacunek do innych i budować relacje.
Więcej zdjęć w Fotogalerii
„Detektywi dobrych relacji – tropimy życzliwość i
odkrywamy, co rani”
ZADANIE 1
Na kolejnych naszych zajęciach uczniowie zostali detektywami dobrych słów i emocji a sala zamieniła się w AGENCJĘ DETEKTYWISTYCZNĄ. Podczas wspólnych zabawy uczniowie wytropili komunikaty – jedne miały moc dodawania odwagi, pocieszania i budowania przyjaźni, ale inne był też takie, które potrafią zranić lub zasmucić. Pierwszoklasiści podczas zajęć uczyli się jak rozpoznawać emocje, które za nimi stoją, i jak zamieniać raniące słowa w dobre i wspierające. Stworzyli słoik dobrych relacji i dostali legitymację detektywa.
ZADANIE 2
W drugiej części zajęć rozwiązywali quizy -Prawda czy fałsz? – „Czy to zachowanie sprzyja dobrej relacji?” i bawili się w zabawę ,,Zgadnij kto to?”.
ZADANIE 3
W kolejnej części zajęć uczniowie – jako „Detektywi dobrych relacji” – stworzyli wspólnie „Kodeks dobrych relacji”, który będzie przypominał klasie o zasadach wspierających atmosferę bezpieczeństwa, szacunku i życzliwości.
Więcej zdjęć w Fotogalerii
Na zakończenie uczniowie otrzymali „Pieczęć detektywa pozytywnych relacji”, którą przykleili do „Księgi relacji”.
Moduł II- Emocje pod lupą – poznaję siebie
„Misja bezpieczna klasa – wyprawa po dobre samopoczucie"
ZADANIE 1
Tym razem pierwszoklasiści wyruszyli w podróż do świata emocji. Badali, co czują w różnych sytuacjach, gdzie w ich ciele te emocje się pojawiają i jak mogoą sobie pomóc, gdy jest im smutno, źle albo kiedy coś ich złości. Każde dziecko otrzymało kartkę z konturem postaci oraz zestaw ilustracji z buźkami emocji. Zadaniem uczniów było przykleić buźki (radość, smutek, złość, strach, zaskoczenie, spokój) w tych miejscach ciała, w których najczęściej odczuwa daną emocję (np. strach – brzuch, złość – ręce, radość – serce). Chętni uczniowie mogli pokazać swoją mapę i opowiedzieć o jednej wybranej emocji.
ZADANIE 2
Kolejnym zadaniem uczniów było na papierowym kompasie ustawienie strzałki w kierunku emocji stosownie do zachowań dzieci na wybranej ilustracji.
ZADANIE 3
Podczas wspólnych zajęć w następnym zadaniu pierwszoklasiści pracowali w grupach pokazując ratunkowe scenki do wylosowanych na kartkach różnych sytuacji.
ZADANIE4
Każde dziecko otrzymało kartę pracy „Tygodniowa pogoda emocji”. W każdym okienku uczeniowie mieli możliwość wklejenia „Emocjonalnej pogody” danego dnia – może to być symbol pogody (np. słońce – radość, deszcz – smutek, burza – złość). Karta będzie towarzyszyć uczniom iprzez cały tydzień.
Po zakończonej podróży uczniowie otrzymali kolejną pieczęć- „Pieczęć dobrego samopoczucia", którą przykleili do „Księgi relacji” .
Więcej zdjęć w Fotogalerii
„Dom uczuć – poznajemy emocje od środka”
ZADANIE 1
Na sali wyznaczone były cztery strefy, a każda to inny „pokój” emocji: radość, złość,
smutek, spokój (oznaczone kartką). Nauczyciel odczytał uczniom krótkie sytuacje np.:
- Koleżanka pochwaliła Twój rysunek.
- Ktoś zniszczył Twoją pracę plastyczną.
Zadaniem pierwszoklasistów było przejść do pokoju, który pasuje do ich uczucia w tej sytuacji. Po przejściu
do wybranego pokoju, uczniowie pokazywali gestem i ruchem, jak mogłoby wyglądać ciało
przeżywające tę emocję
ZADANIE 2
Chętne osoby losowały jedną sytuację z pudełka np. :
- Dziecko siedzi w kącie z pochyloną głową i płacze.
- Dziecko stoi z zaciśniętymi pięściami i marszczy brwi.
Następnie odgrywali emocje z wylosowanej sytuacji – bez słów. Reszta klasy oglądała i zgadywała:
• Jaką emocję przedstawili?
• Co mogło się wydarzyć?
• Czego mogło potrzebować to dziecko?
Na zakończenie każdej scenki widzowie mówili jedno zdanie wspierające, które mogliby powiedzieć bohaterowi scenki, np.: ,,Jestem tu, jeśli chcesz porozmawiać. Nie jesteś sam, mogę ci pomóc."
ZADANIE 3
Uczniowie dostali kartę pracy i rysowali swój własny „Pokój emocji” – wybierali jedną pozytywną i jedną negatywną emocję, np. „Pokój radości” i „Pokój złości”. Po wykonaniu pracy stworzyli ze swoich pokoi „Dom uczuć”.
ZADANIE 4
Ostatni zadaniem w naszej dzisiejszej podróży było przeprowadzenie doświadczenia.
Do miski z wodą wsypaliśmy pieprz. Nauczyciel pokazał, że gdy włoży się palec do
środka – nic się nie dzieje. Następnie uczniowie zanurzyli palec w płynie do naczyń
i dotykali wody – pieprz „ucieka”. Wychowawca wytłumaczył uczniom, że pieprz to trudne emocje lub złe
słowa, a płyn – to dobre słowa i życzliwość, które mają moc oddziaływania. Następnie nauczyciel
zadał pytania:
• Dlaczego pieprz „uciekł”? Co to może znaczyć w prawdziwym życiu?
• Co możesz powiedzieć komuś, kto ma w sobie dużo smutku lub złości?
Oczywiście uczniowie wyciągneli z doświadczenia pozytywne wnioski, że jak ktoś jest smutny należy mu powiedzieć miłe, radosne słowa.
Na zakończenie zajęć pierwszoklasiści otrzymali „Pieczęć strażnika emocji”, którą przykleili do „Księgi relacji”.
Więcej zdjęć w Fotogalerii
III Moduł- Nie jesteś sam – pomagamy w trudnych chwilach
Wspieranie innych i korzystanie z pomocy
Dzisiajsze zajęcia wprowadziły naszych uczniów w ważną misję. Zadaniem ich było zbudować „Siatkę wsparcia”. To taka niewidzialna pajęczyna, która łączy wszystkich w klasie. Dzięki niej nikt nie zostaje sam – bo zawsze jest ktoś, kto może pomóc, wysłuchać albo powiedzieć coś dobrego.
ZADANIE1
Wszyscy uczniowie wspólnie zbudowali trasę mostu zaufania. Dobrali się w pary. Jedna
osoba ma zawiązane oczy (lub zamyka je), druga prowadzi ją przez trasę w klasie,
używając tylko słów (np. „zrób krok w prawo”, „uważaj”, „stop”). Po wykonaniu zadania
uczniowie zamieniali się rolami.
ZADANIE 2
Uczniowie pracowali w parach. Osoba A dostała kartkę z prostym rysunkiem, na przykład kwiatem lub domem. Osoba B miała pustą kartkę i ołówek. Uczniowie usiedli plecami do siebie. Osoba A opisywała rysunek – krok po kroku – a osoba B rysowała. Nie wolno było zadawać pytań ani się odwracać. Na końcu uczniowie porównali oryginał ze swoim rysunkiem. Następnie nastąpiła zamiana ról.
ZADANIE 3
Uczniowie usiedli w kręgu. Nauczyciel trzymał kłębek włóczki i zaczął: ,,Gdy była mi potrzebna pomoc poprosiłam Olka" – rzucił kłębek do Julki, trzymając jego koniec. Julka kontynuowała, na przykład: „Gdy nie wiedziałam, co robić, pytałam Antka” – i rzuciła kłębek dalej. Kolejna osoba „Gdy było mi smutno, mogłem porozmawiać z Julką” i rzuciła kłębek do Juli. Z takich i podobnych wypowiedzi powstała klasowa ,,siatka wsparcia".
ZADANIE 4
Uczniowie otrzymali „Kartę dobrych uczynków”. Podpisali się imieniem, a następnie ich zadaniem było zrobienie dobrego uczynku względem innego ucznia lub powiedzenie mu czegoś miłego jeszcze w tym tygodniu. Następnie zapisali, co takiego zrobili, a osoba, której dotyczył ten uczynek lub która była odbiorcą miłego zdania, podpisała się pod kartą. Na koniec miesiąca chętni uczniowie odczytają swoje uczynki.
Na zakończenie zajęć uczniowie dostali kolejną pieczątkę. Tym razem była to ,,Pieczęć wsparcia”, którą przykleili do „Księgi relacji”.
Więcej zdęć w Fotogalerii
.png){kind=logo}
